عبور از مرزهای ناتوانی در دشتهای خیال انگیز " هفشجان "
۱۳۹۵/۳/۱۲
هنرمندی معلول از چهار محال و بختیاری

 
در دل کوه ها و دشت های خیال انگیز استان چهار محال و بختیاری و در مجاورت شهرکرد مرکز استان ؛ شهری زیبا و آرام با مردمانی مهربان قرار دارد که " هفشجان " می خوانندش .
شهری که می گویند حدود 9000 سال قدمت تاریخی دارد . شیر سنگی و دیگر آثار تاریخی اش شهرت جهانی دارد و چشمه های فراوان و زیبایش  آن را به مکانی برای جذب گردشگران فراوانی از اقصی نقاط  تبدیل نموده است .
در پس کوچه های این شهر زیبا ، هنرمندی زندگی می کند که علیرغم محدودیت هایش نمونه ای مثال زدنی از تلاش و توانمندی بی پایان است . هنرمندی که مرزهای توانستن را درنوردیده است .
در موسسه خیریه حضرت معصومه هفشجان او را ملاقات کردم . مجموعه ای منظم و خوب برای نگهداری شبانه روزی معلولین ذهنی که زیر نظر بهزیستی استان چهار محال و بختیاری فعالیت می کند .
" حسن محمدی زاده " شعر می گوید ؛ نقاشی می کند ؛ به خطی خوش می نویسد و .... لبخندی زیبا دارد.
نقاشی ها و خطاطی هایش را روی میز کوچکی در کنار کارگاه هنر قرار داده اند و  هنگامی که برروی دستان یکی از مسئولان مرکز می آورندش و بر روی ویلچیر می نشانندش ؛ با احترام می  گویند : ایشان نقاشی را به بچه های مرکز ما آموزش می دهند .
شیوه نقاشی کردنش چیزی شبیه روش "پرداز" در نقاشی مینیاتور ایرانی است  .
با توجه به محدودیت حرکتی و جسمانی گسترده ای که دارد ؛ شاید به درستی این شیوه را انتخاب کرده است . نقش زدنی آرام آرام ؛ با دقتی فراوان
می گوید : نقاشی به من آرامش می دهد .
روشی برای پر کردن لحظات تنهائیش ؛ وقتی که شعر نمی گوید و نمی آموزد به دیگران .
از  او  می خواهم چیزی برایم بنویسد ؛ بی هیچ تکبری خواهشم را اجابت می کند و به خطی خوش برایم می نویسد " یا صاحب الزمان"
می گوید : بزرگترین آرزویش در زندگی ، رضایت خداوند است و بس .
 
چند نمونه از نقاشی ها ؛خطاطی ها و شعر هایش را در زیر می بینیم
 
چاپ مطلب
دیدگاه ها

شما هم می ‌توانید در مورد این مطلب نظر دهید