طراحی چهره : مداخلات هنر درمانی در طیف اتیسم
۱۳۹۶/۸/۲
 طراحی چهره :  مداخلات هنر درمانی ، در بزرگسالان دارای اختلالات طیف اتیسم
 طراحی چهره :
 مداخلات هنر درمانی ، در بزرگسالان دارای اختلالات طیف اتیسم
 

مطلبی که به آن می پردازیم مطالعه ای بر روی اثر هنر درمانی (از نوع هنر های تجسمی-نقاشی) بر اختلال طیف اتیسم (ASD  )، است .
شیوه ی کار در این تحقیق بر اساس سه فرضیه شکل گرفته است.اولین آن ها طراحی چهره است که نتیجه اش بهبود روابط میان فردی در بزرگسالان طیف اتیسم می باشد.اندازه گیری این نتیجه به کمک تعدادی پرسشنامه و آزمون صورت می گیرد که خود این آزمون ها بر اساس * (SSRS) و مشاهدات محققان طراحی شده اند.فرضیه دوم ؛ یک مداخله هنر درمانی با استفاده از طراحی چهره است که به بزرگسالان با ASD کمک می کند ارتباطات و مهارت های اجتماعی خود را تا حد زیادی افزایش بدهند.
سرانجام، مداخله طراحی چهره توانایی شرکت کنندگان را برای حفظ تماس چشمی وهمچنین درک از
چهره ،عبارات و نشانه های اجتماعی تا حد ممکن افزایش دهد.و اما ارزیابی و اندازه گیری نتایج بدست آمده در این بخش مجموعه ای متشکل از ** (FEATS) بعلاوه ی مشاهدات محققان بوده است.
  شرکت کنندگان در  این تحقیق   دو خانم بزرگسال دارای ASD بوده اند.این دو نفر از یک مرکز اتیسم دانشگاهی واقع در جنوب شرقی ایالات متحده انتخاب و به این مطالعه دعوت شده اند.و اما اگر بخواهیم معیارهای مورد نظر محققان را مورد توجه قرار دهیم،موارد زیر را می یابیم. تشخیص اختلال طیف اتیسم،حداقل سن 18 سال، مشکلات ارتباطات ومهارتهای اجتماعی، مبارزه با توسعه و حفظ روابط بین فردی و نیز رضایت والدین یا سرپرستان.
در نهایت پس از انتخاب افراد مورد نظر مراحل تحقیق به ترتیب اجرا شدند.ابتدا از آن ها خواسته شد تا هر کدام چهره های خودشان را طراحی کنند.به این دلیل که آشنایی بیشتری با شکل صورت واجزای آن پیدا کنند و راحت تر با این کار ارتباط برقرار کنند.سپس محققان نیز به آن ها اضافه شدند و اثری به کمک یکدیگر تولید کردند.این مشارکت باعث شد تا شرکت کنندگان بیاموزند که چگونه آموخته های خود در مرحله ی قبل را روی چهره ی فرد دیگری تجربه کنند. پس از تجربه متقارن با محقق، شرکت کنندگان دو از 6 هفته ی تحقیق طراحی چهره را با افرادی با مشکلات عصبی گذراندند .افراد مبتلا به ASD و داوطلبان عصبی نوعی نقش متقابل را به عهده گرفتند.تجربه متقارن طراحی چهره،زمینه ای برای یادگیری نحوه برقراری روابط بین فردی،کاهش نقص در ارتباطات واجتماعی شدن را فراهم کرد.جالب است بدانید که حتی مشکلات تشخیص چهره از طریق این تجربه ی مشترک حل شد.
 
در هفته آخر مطالعه،هدف اندازه گیری تاثیر تجربه ی بین ذهنی از طراحی چهره دنبال شد.پس از اندازه گیری ها و بررسی های بسیار دقیق کمی و کیفی و تحلیل آثار هر دو شرکت کننده به نتایج زیر رسیدند.
به طور کلی این مطالعه به حوزه درمان از طریق هنر کمک فراوان کرده است. با وجود محدودیت ها، این مطالعه را به عنوان مداخلات موفقیت آمیز برای بزرگسالان مبتلا به ASD می شمارند.تکنیک هایی که مورد استفاده قرار گرفتند ارتباط بین شرکت کننده و پژوهشگر را افزایش دادند و تجربه بین ذهنی از طراحی چهره، یک وسیله مؤثر برای بزرگسالان با ASD برای برخورد با چهره انسان ها شناخته شد. همچنین شرکت کنندگان از طریق توانایی خود برای موفقیت در برخورد با چهره انسان، چگونگی انجام آن را یاد گرفتند که موجب توسعه ی روابط بین فردی خواهد بود. این مطالعه ثابت کرد که بهبود مهارت های ارتباطی می تواند منجر به توسعه مهارت های اجتماعی شود. و این مهارت های اجتماعی بدست آمده ، منجر به توسعه روابط بین فردی می شوند.
علاوه بر این ها، هنر، به عنوان یک درمان به شرکت کنندگان توانایی بیان افکار، احساسات ، نیازها و مسائل خود به صورت شفاهی و مطرح کردن آن ها با ضمیر (( من )) را ایجاد نمود.که پیشرفت بزرگی محسوب می شود.
وظیفه انجام طراحی چهره در بزرگسالان دارایASD  این بود که از تجربه مشترک طراحی چهره، یک تعامل اجتماعی مثبت داشته باشند.که موفق نیز بوده است.
 
 
منبع: پایان نامه چلسی هریس - دانشکده هنر های زیبا دانشگاه ایالت فلوریدا (آمریکا) -2015
*سیستم رتبه بندی مهارت های اجتماعی
**عناصر رسمی مقیاس هنر درمانی
 
گردآوری و ترجمه چکیده پایان نامه : درسا عمیدی مقدم
 


فایل اصلی پایان نامه را می توانید در لینک زیر دانلود نمائید (به زبان انگلیسی )
[ برچسب ها ]
[ ضمیمه ها ]
فایلحجم فایلدانلود
PORTRAIT DRAWING.pdf 2/35 MB
چاپ مطلب
دیدگاه ها

شما هم می ‌توانید در مورد این مطلب نظر دهید